سروان سعید نیکنژاد، از افسران مرکز آموزش شهید رجایی، فعالیت حرفهای خود را در سال ۱۳۹۲ با ورود به دانشگاه علوم انتظامی آغاز کرد. او پس از چهار سال تحصیل، در سال ۱۳۹۶ به هنگ مرزی ثلاث باباجانی در استان کرمانشاه اعزام شد و چند سال در حوزه مرزبانی خدمت کرد.
وی در سال ۱۴۰۲ و با توجه به علاقهمندی به حوزه آموزش، به مرکز آموزش شهید رجایی پیوست؛ مرکزی که به گفته او، سالانه بیش از ۵۰۰ سرباز را آموزش میدهد.
نیکنژاد در تشریح شیوه تعامل خود با سربازان، بر اهمیت محبت، اعتماد و همدلی تأکید میکند و میگوید: «دیدگاه خدمتی من، دیدگاه محبتی و دلی است. تمام تلاش من همواره این بوده که ارتباط قلبی خودم را با نیروهای زیردست تقویت کنم تا کار، از روی اجبار و اکراه نباشد.»
او معتقد است ارتباط صمیمانه فرمانده با نیروها، انگیزه آنان را برای انجام بهتر مأموریتها افزایش میدهد. این افسر انتظامی در پاسخ به پرسشی درباره محبوبیت خود میان سربازان نیز با شوخطبعی میگوید: «محبوبیت من از دید دیگران است؛ پس باید دیگران نظر بدهند.»
وی درباره تفاوت خدمت در مرزبانی و حوزه انتظامی، هدف هر دو را تأمین امنیت میداند و میگوید: «اگر هدف خدمت باشد، تفاوتی نخواهید دید؛ هر دو مقدساند، یکی امنیت در مرز و دیگری امنیت در شهر.»
سروان نیکنژاد از تلخترین خاطرات دوران خدمت خود نیز یاد میکند؛ در روزهای پایانی دانشگاه علوم انتظامی، دو نفر از دوستان صمیمی و همکلاسیهای چهارسالهاش در سانحه رانندگی جان باختند؛ حادثهای که به گفته او، با گذشت سالها همچنان در ذهنش باقی مانده است.
در مقابل، آشنایی و همراهی سربازانی از مناطق مختلف کشور را از خاطرات شیرین دوران مربیگری خود میداند. او تقویت روحیه جهادی و انقلابی، همدلی، نوعدوستی، معرفت و ایمان را از مهمترین اهداف خود در آموزش سربازان عنوان میکند و بر ضرورت پرورش مسئولیتپذیری در کنار آموزشهای نظامی تأکید دارد.
این افسر انتظامی در پایان، با اشاره به تعهد خود به ایران و آرمانهای امام خمینی(ره)، درباره احساسش نسبت به وطن میگوید: «تا پای جان برای ایران و خاکش خواهیم جنگید و خواهیم ماند و دفاع خواهیم کرد تا خاکی که شهیدان برایش خون دادهاند به دست نااهلان و اجنبیها نیفتد.»

















